Concertverslag Arcade Fire
Geplaatst door: Receptie@HMH  30-08-2011 at 12:48:01 

Concertverslag: Arcade Fire 29 augustus 2011
Bron: www.muziek.nl, Jean Paul Heck

Arcade Fire speelde op maandag 29 augustus in de Heineken Music Hall. De band waar iedereen het over heeft kwam, zag en overwon. Met hun laatste album The Suburbs werden grenzen in de popmuziek verlegd. Live deden ze dat al eerder.

Het lijkt soms wel een stoelendans, een optreden van Arcade Fire. Een soort megafeest van wisselende contacten. Bandleden rapen beurtelings instrumenten op die nodig zijn voor een bepaalde song en van een gerichte structuur lijkt geen sprake. Het is duidelijk dat de commerciële en artistieke waardering die de band na release van het derde album The Suburbs ten deel is gevallen, weinig tot niets het bijna naieve enthousiasmeheeft aangetast. Goed, de productie die gisteren in de Heineken Music Hall stond was groter en grootster. Maar dat is alleen maar een plus omdat de toch al filmische muziek door oude beelden van rolprenten en prachtig vormgegeven visuals alleen maar versterkt wordt. Eigenlijk is Arcade Fire nu al een beetje te groot voor de Heineken Music Hall maar juist maakte hun verschijning gisteravond zo uniek.

Dit is een band die vele andere superacts eerlijk gezegd een beetje overbodig maakt. Hoe goed de jongens van Coldplay ook hun best doen, wat betreft intensiteit, innovatie en uitvoering loopt de band van met leider Win Butler ver voor de muziek uit. In Amsterdam werd de band overigens in aanvang geteisterd door een slecht geluid dat pas halverwege het optreden de kwalificatie acceptabel kreeg. De opener Ready To Start viel dan ook een beetje in het water. De nadruk tijdens deze tour ligt natuurlijk op de tracks van The Suburbs al werd Keep The Car Running en Laika al ver in het begin ingezet. Wat meteen opvalt is de frisheid van het gespeelde materiaal. Nergens krijg je....

Lees verder op www.muziek.nl .

Concertverslag Toto
Geplaatst door: Saskia@HMH  24-06-2011 at 11:11:01 

Concertverslag Toto, 23 juni 2011
Bron: Jean-Paul Heck, www.muziek.nl

Of de Amerikaanse band Toto de Heintje Davids van de popmuziek is? Misschien wel. Hoe is het anders te verklaren dat een band die in 2008 bezwoer om te stoppen, gisteren voor de tweede keer binnen een jaar weer in Nederland op het podium stond. En vinden we het erg?

Vorig jaar was de ziekte van bassist Mike Porcaro een reden om een korte tour in Europa te doen. De sympathieke muzikant heeft de spierziekte ALS en de band zamelde geld in voor de arme man. Het mooie is dat zowel vorig jaar in de overigens nu gesloten Waerdse Tempel in Heerhugowaard als in de HMH niet lastpak Bobby Kimball als lead-vocalist op het podium stond maar de vooral in Nederland veel geprezen Joseph Williams. Waarom veel geprezen? Williams was de zanger op de twee albums Fahrenheit (86) en The Seventh One (88). Vooral laatstgenoemde plaat was een verkoopkraker in Nederland met dikke hits zoals Stop Lovin You en Pamela. Ik zag Williams in de jaren 80 met Toto optreden in de Ahoy in Rotterdam maar live viel de man toen danig door mand. Zijn feestgedrag zorgde ervoor dat hij in die succesperiode live menig hoge noot om zeep hielp. Van de ranke, roodharige man van toen is overigens weinig meer over. Williams is een kolos van een kerel geworden die overigens nu wel overeind wist te blijven.

De lange pauzes tussen de korte toertjes lijkt de band sowieso goed te doen. Toto was gisteravond immers in grootse vorm. Een topvorm die ik voor het laatste zag en hoorde tijdens het Arrow Rock Festival in 2007. Vorig jaar viel de band collectief nogal door de mand in Heerhugowaard en leverde Toto een plichtmatig optreden af. Maar gisteren voelde je vanaf het bekende startschot met het instrumentale Child's Anthem meteen dat het goed zat. David Paich en Steve Lukather straalden vanaf het moment dat ze het podium opliepen. En zanger Williams is een verademing na de in mijn ogen wat irritante podiumpresentatie van Kimball en dito zangkunsten tijdens zijn comeback tussen 1997 en 2008.

Grappig was om te zien dat Paich bij aanvang de zelfde hoge hoed om zijn kop had gezet als tijdens het eerste Toto-optreden in het Haagse Congresgebouw in1982 dat nog altijd het meest gedenkwaardig optreden voor mij van de band is. Maar in Amsterdam kroop de band snel tegen die vorm aan. Williams haalde vanaf de vocale funky opener Till The End van het album Fahrenheit wel meteen de hoge noten. Daarnaast speelde de band fris, vreselijk strak en was het geluid in de HMH om door een ringetje te halen. In aanvang werd meteen gas gegeven met de respectievelijk door Lukather en Paich gezongen krakers van het album 4, Afraid of Love en Lovers in the Night. Daarbij viel op dat vooral de gitarist vocaal beter zingt dan ooit tevoren. Ja, ook beter dan in de periode rondom Kingdom of Desire (1991). Daarnaast is hij afgestapt van zijn vol met effecten geladen gitaarsound die hij de laatste 20 jaar veel gebruikte. De Porcaro van nu klinkt als de Porcaro van toen: een mooie cleane sound met passend , afgemeten en bij vlagen verbluffend virtuoos gitaarwerk

Klik hier om verder te lezen...

Toto: schrijf jouw eigen recensie!
Geplaatst door: Erica@HMH  23-06-2011 at 15:11:03 

Donderdag 23 en vrijdag 24 juni speelt Toto in de Heineken Music Hall.

Rockhelden van toen en nu... Wij horen graag JOUW mening over het concert! Heb je foto's of filmpjes? Post ze hieronder. We horen graag van je!

concertverslag Katie Melua
Geplaatst door: Saskia@HMH  09-06-2011 at 08:48:01 

Concertverslag Katie Melua, 8 juni 2011.
Bron: Anneke Ruys, www.muziek.nl

Katie Melua zou op 1 december een concert geven in de Heineken Music Hall. Dat moest ze toen cancellen vanwege haar gezondheid. Gisteren nam ze enthousiast revanche voor een goed gevulde Heineken Music Hall. In 2004 brak de Georgisch-Britse zangeres Katie Melua door met 'The Closest Thing To Crazy' en haar album 'Call Off The Search'. Inmiddels zijn we zeven jaar, in totaal zes albums (waarvan een Greatest Hits en een live plaat) en ontelbare optredens verder. Op de Nederlandse podia heeft Katie Melua heel vaak gestaan: van North Sea Jazz tot Paradiso en de Heineken Music Hall. Gisteren was de zangeres duidelijk opgelucht dat ze weer op het podium stond. Ze genoot meer dan ooit nadat ze de afgelopen maanden na haar burn out gedwongen rust moest houden.
Een optreden van Katie Melua heeft een intiem karakter, al staat ze in een redelijk grote hal als de HMH. Ze legt zoveel passie in haar songs dat je als publiek het idee hebt dat er iets speciaals op het podium gebeurt. Nederland is duidelijk een van Katie's favoriete landen en Amsterdam een favoriete stad. Ze laat het ook nog maar eens aan het publiek weten. Katie Melua heeft altijd een nogal 'lief' imago gehad met haar zoete liedjes en haar wat verlegen houding. Toch is dat de laatste tijd wel aan het veranderen. Ze staat wat zelfverzekerder op het podium en brengt ook nummers waar meer pit in zit. Ook heeft ze een solide live-band naast zich staan waar ze ook veel mee samenspeelt. Haar laatste album 'The House' (met producer William Orbit) was wat spannender en avontuurlijker dan de voorgangers. De nummers daarvan doen het ook goed op het podium van de HMH.

Klik hier voor het hele concertverslag.