Concertverslag Sting
Geplaatst door: Saskia  08-02-2012 at 17:37:03 
Concertverslag Sting
Bron: Jean-Paul Heck, www.muziek.nl

Vorig jaar maakte Sting een zegetocht met zijn zogenaamde 'Back to Bass Tour'. Een tournee met een relatief kleine bezetting en met de focus op ouder solomateriaal. Gisteravond stond de man uit Newcastle in een stampvolle Heineken Music Hall.

Voor de Back To Bass Tour maakt de Engelsman gebruik van twee steunpilaren die de laatste 20 jaar telkens weer in zijn bezetting op zowel album als tournee opduiken: gitarist Dominic Miller en drummer Vinnie Colaiuta. Vooral laatstgenoemde geeft Sting al vanaf het succesalbum Ten Sumnomers Tales uit 1998 net dat beetje venijn, scherpte en virtuositeit. Net voor het concert gaf Sting in een interview aan dat het weglaten van een toetsenman ten faveure van een twee violisten en extra gitarist in de persoon van Miller's zoon Rufus Miller, bedoeld is om zijn muzikanten uit te dagen. 'Ik ben benieuwd wat ze ermee doen als opeens dat tapijt van toetsenpartijen weg is.' Het blijkt een gouden keuze te zijn. Vooral de virtuositeit van violist Peter Tickell die regelmatig zowel de toetsenarrangementen als solo's vervangt voor zijn rake spel, laat de oude songs van Sting ademen. Zo ook in Amsterdam.

Sting opende met zijn hitje All This Time om daarna meteen The Police-kraker Every Little Thing She Does Is Magic er overheen te leggen. Het leek het begin van een greatest hits show maar dat werd het niet. Tijdens Back To Bass grijpt voornamelijk terug op albumrepertoire van het eerder genoemde Ten Sumnomers Tales, het werkstuk Mercury Falling en zijn laatste echte popplaat Sacred Love. Met het derde nummer Seven Days werd het eerste muzikale hoogtepunt geserveerd. Colaiuta liet zien waarom hij nog altijd de meester van de techniek en dynamiek is. De drummer die onlangs nog meespeelde op de albums van ondermeer Michael Buble en Paul McCartney, is zo'n muzikanten die het niveau in zijn eentje van elke band weet op te tillen. Of dat nu bij Jeff Beck, Herbie Hancock of Sting is. Daarbij werd hij wel gesteund door een opperhoofd die blijkbaar nog met het grootste gemak de hoge noten van weleer uit zijn toch zestig jaar oude lichaam weet te halen. Tussendoor wierp Sting zich op als causeur die probeerde zijn teksten te duiden. Daar is Sting overigens geen ster in. Zijn monologen richting publiek missen humor en finesse. Nee, laat Sting gewoon lekker muziek maken. Met een uitvoering van het Police-nummer Driven To Tears waarbij hij nog met speels gemak de oude zangpartijen weet weg te zetten en het zaakje alleen maar spannender werd gemaakt door een razendsnelle vioolsolo van Tickell.

Lees hier het verslag verder...