Underworld
Geplaatst door: Saskia  24-11-2010 at 11:39:00 
Concertverslag Underworld, 18 november 2010
Bron: Bart Nijman, www.muziek.nl

Hoewel housemuziek zijn oorsprong heeft in de nachtclubs van Chicago en hoewel de vele varianten op de muziekstijl vooral in de Benelux en Duitsland tot grote hoogten stegen in – met name – de jaren '90, zijn het vooral altijd de Britten geweest die een zeker intellect en een crossover-geluid aan de stroming toe wisten te voegen. Neem ÙNKLE, Massive Attack en Archive, bijvoorbeeld, of anno nu de harde techno met agressief klinkende teksten van Dan le Sac vs. Scroobius Pip. Eén van de meest solide fundamenten van de elektronische muziek (en voorbeeld voor veel van hun collega's) stond donderdagavond in de Heineken Music Hall: Underworld.

Het duo Karl Hyde en Rick Smith vormt al dertig jaar de creatieve basis voor verschillende projecten, waarvan Underworld de bekendste is. Mede dankzij de film Trainspotting en de input van DJ Darren Emerson weet de band vooral in de jaren '90 een solide naam op te bouwen, met Born Slippy als meest succesvolle hit. Na het vertrek van Emerson in 2000, experimenteert het achtergebleven duo, Smith als producer en Hyde als publieksmenner, met verschillende nieuwe geluiden met een kenmerkende nadruk op 'dromerig'. Live blijft het gezelschap, tegenwoordig versterkt door Darren Price, in eerste instantie een spektakelstuk. Zo sluiten ze in 2003 een bloedhete eerste dag op Rock Werchter af met een apotheotisch optreden tot 3 uur 's nachts (dat kon toen nog in de Vlaamse openlucht), voor zo'n 50.000 man. Latere optredens worden wat kalmer, rustieker misschien zelfs wel. Op Lowlands 2008 wordt het tempo min of meer bepaald door enorme gekleurde ballonnen die langzaam over de hoofden van het publiek in de Alpha zweven. In de HMH zijn de Britten echter niet van plan om met de rem er op te spelen.

Om de setsluiter maar meteen weg te geven: Born Slippy is niet per se een hoogtepunt. Dat is positief bedoeld, want de hele show is van een constant hoog en soepel niveau en kent een brede greep uit oud en nieuw werk. De zaal is gevuld met veel dertigers, er zijn nauwelijks 'jonkies', wel des te meer kalende koppies en zelfs grijze haren, hier en daar aangevuld door een enkele verlopen gabber in een Nicholson-jas. Die willen vooral het oudere werk van albums als Dubnobasswithmyheadman, Second Toughest in the Infants en Beaucoup Fish horen – en dat krijgen ze, maar daarnaast hoor je in Underworld anno nu ook synthesizerklanken die een jaren '80-gevoel oproepen en (dankzij de samenwerking met Paul van Dyke op laatste boreling Barking) Duitse tranceklanken. Dat soort zaken wordt ook lichtjes toegevoegd aan oud materiaal (met name de synthesizereffecten), wat Underworld een tijdloos geeft.

Klik hier om verder te lezen...

Wij horen graag JOUW mening over het concert dat Underworld op donderdag 18 november in de HMH gaf. Schrijf hieronder jouw ongezouten mening en wie weet belonen we jou wel met een klein presentje...