MAROON 5
MA 28 FEB 2011
Maandag 28 februari 2011 gaf de Amerikaanse band Maroon 5 een concert in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Naar aanleiding van het nieuwe album 'Hands All Over' tourde de band in 2011 door diverse landen in Europa.
Maroon 5 bracht in 2002 het debuutalbum 'Songs About Jane' uit waar wereldwijd meer dan 10 miljoen albums van verkocht werden. Vijf jaar later brachten ze hun tweede album 'It Won't Be Soon Before Long' uit. Beide albums leverden grote hits op zoals 'She Will Be Loved', 'This Love', 'Makes me Wonder' en 'Wake up Call'. Dit succes leverde de poprockband 3 Grammy Awards op en zorgde voor vele internationale tournees.
Vrijdag 17 september 2010 kwam het nieuwe album 'Hands All Over' uit. Voorafgaand aan de release van dit album verscheen eerder in de zomer van 2010 de eerste single 'Mysery'. 'Hands All Over' is geproduceerd door Robert John 'Mutt' Lange (AC/DC, Def Leppard en The Cars). Het album bevat een mix van rock, pop, funk en R&B zoals we van Maroon 5 gewend zijn.
Eind 2007 was Maroon 5 voor het laatst in Nederland te zien met een concert in de Brabanthallen in Den Bosch.
VOORPROGRAMMA
Special Guest: Sara BareillesTICKETS
€ 42,00Excl. servicekosten
REAGEER
JOUW REACTIE
Je bent nog niet ingelogd. Log je rechtsboven in het scherm in om te kunnen reageren!Wachtwoord vergeten? Nog geen member?
Registreer hier!
REACTIES (12)
Zo af en toe ga je naar een concert waar je zelf niet zo snel een ticket voor zou hebben gekocht. Maroon 5 is, in mijn geval, zo'n band, maar toen mijn vriendin, Yvet, vorig jaar heel enthousiast werd bij de aankondiging dat ze naar Nederland zouden komen waren de tickets snel geregeld.
Met een aantal nummers van het laatste album, Hands All Over, in mijn achterhoofd waren we gisteravond dan ook aanwezig in de Heineken Music Hal en had ik me voorbereid op een avondje zwijmel en jeuk muziek.
Inclusief de daarbij horende meute pubermeisjes die er gezamenlijk voor zouden zorgen dat de vloer van de HMH niet alléén nat van het bier zou worden, bij de aanblik van de klaarblijkelijk woest aantrekkelijke Adam Levine. Al snel bleek dat ik me toch iets beter voor had moeten bereiden!
Support act Sara Bareilles, bekend van het nummer Love Song, opende de avond en deed dat niet onverdienstelijk getuige de reactie uit het publiek. Met name Hold My Heart klonk indrukwekkend.
Kortom, een waardige opening van de avond!
Geen intro, lichtshow of andersoortige poespas. Slechts met een uitgebreide intro van Misery betrad de band, waar de HMH andermaal volledig voor was uitverkocht, het podium; Maroon 5!
Tegelijk kon ik een o jee gevoel niet geheel onderdrukken, want de uitvoering van Misery kwam, in ieder geval op mij, gladjes en bijna klinisch te noemen over. Bijna als een live copy van de album versie zal ik maar zeggen. Tot mijn opluchting werden de angstige gevoelens al snel weggenomen tijdens If I Never See Your Face Again, waar aan het eind de gitaar volumes redelijk werden opengetrokken!
Het enige wat eigenlijk valt aan te merken op de performance zijn de eigenaardige, wat nichterige, trekjes van frontman Adam Levine die het midden houden tussen een slechte Mick Jagger meets Prince imitatie. En dat is zonde want hij heeft het allerminst nodig!
Vocaal maakt hij de verwachtingen namelijk helemaal waar en ook de hoge noten, zoals tijdens Makes Me Wonder, komen probleemloos uit zijn strot. Kortom, kappen met die gekkigheid en gewoon lekker doen waar je goed in bent! Zingen en je bezighouden met de fans!
Beiden kwamen uitstekend tot hun recht tijdens één van de hoogtepunten van de avond She Will Be Loved! Als ware hij een heuse dirigent verdeelde hij het publiek in twee groepen om in een ouderwetse canon het refrein door de HMH te laten schallen. Een te gek voorbeeld van hoe mooi interactie tussen artiest(en) en publiek kan zijn!
Het andere hoogtepunt, voor mij dan wel te verstaan, was The Sun. Hoewel ik het nummer vóór gisteravond nog niet eerder had gehoord, shame on me, kwam het gewoon lekker binnen.
Al met al stonden de heren garant voor, wederom, een top avond in de HMH, waarvan ik blijf vinden en zeggen dat het met recht dé muziektempel van Nederland is!
Geen zemel of jeuk muziek, in tegendeel, en de aantallen pubermeisjes waren zowaar tot een minimum beperkt! Het scheelde een boel dweilen... naar ik aanneem.
gertbakhuizen.wordpress.com
Met een aantal nummers van het laatste album, Hands All Over, in mijn achterhoofd waren we gisteravond dan ook aanwezig in de Heineken Music Hal en had ik me voorbereid op een avondje zwijmel en jeuk muziek.
Inclusief de daarbij horende meute pubermeisjes die er gezamenlijk voor zouden zorgen dat de vloer van de HMH niet alléén nat van het bier zou worden, bij de aanblik van de klaarblijkelijk woest aantrekkelijke Adam Levine. Al snel bleek dat ik me toch iets beter voor had moeten bereiden!
Support act Sara Bareilles, bekend van het nummer Love Song, opende de avond en deed dat niet onverdienstelijk getuige de reactie uit het publiek. Met name Hold My Heart klonk indrukwekkend.
Kortom, een waardige opening van de avond!
Geen intro, lichtshow of andersoortige poespas. Slechts met een uitgebreide intro van Misery betrad de band, waar de HMH andermaal volledig voor was uitverkocht, het podium; Maroon 5!
Tegelijk kon ik een o jee gevoel niet geheel onderdrukken, want de uitvoering van Misery kwam, in ieder geval op mij, gladjes en bijna klinisch te noemen over. Bijna als een live copy van de album versie zal ik maar zeggen. Tot mijn opluchting werden de angstige gevoelens al snel weggenomen tijdens If I Never See Your Face Again, waar aan het eind de gitaar volumes redelijk werden opengetrokken!
Het enige wat eigenlijk valt aan te merken op de performance zijn de eigenaardige, wat nichterige, trekjes van frontman Adam Levine die het midden houden tussen een slechte Mick Jagger meets Prince imitatie. En dat is zonde want hij heeft het allerminst nodig!
Vocaal maakt hij de verwachtingen namelijk helemaal waar en ook de hoge noten, zoals tijdens Makes Me Wonder, komen probleemloos uit zijn strot. Kortom, kappen met die gekkigheid en gewoon lekker doen waar je goed in bent! Zingen en je bezighouden met de fans!
Beiden kwamen uitstekend tot hun recht tijdens één van de hoogtepunten van de avond She Will Be Loved! Als ware hij een heuse dirigent verdeelde hij het publiek in twee groepen om in een ouderwetse canon het refrein door de HMH te laten schallen. Een te gek voorbeeld van hoe mooi interactie tussen artiest(en) en publiek kan zijn!
Het andere hoogtepunt, voor mij dan wel te verstaan, was The Sun. Hoewel ik het nummer vóór gisteravond nog niet eerder had gehoord, shame on me, kwam het gewoon lekker binnen.
Al met al stonden de heren garant voor, wederom, een top avond in de HMH, waarvan ik blijf vinden en zeggen dat het met recht dé muziektempel van Nederland is!
Geen zemel of jeuk muziek, in tegendeel, en de aantallen pubermeisjes waren zowaar tot een minimum beperkt! Het scheelde een boel dweilen... naar ik aanneem.
gertbakhuizen.wordpress.com
Gert Bakhuizen01 mrt 2011, 16:26uur
Dit is niet ok
jammer dat het op een maandag is, anders was ik zeker heen gegaan
weertp27 nov 2010, 16:33uur
Dit is niet ok
